فزونى مىيابد . علّامهء مجلسى ( قدس سره ) در جلد المزار از دايرهء المعارف بحارالانوار ، روايتى در همين راستا از كتاب « مصباح » نقل كرده كه چنين است : علت اختلاف بيان روايات ، اين است كه ترتيب فضيلت و شرف اين منطقه‌ها را بيان مىكنند ؛ بدين‌صورت كه دورترين آنها ، پنج فرسخ و نزديك‌ترين آنها تا قتلگاه ، يك فرسخ مىباشد و شريف‌تر از يك فرسخ ، بيست و پنج ذراع و شريف‌تر از آن ، بيست ذراع و شريف‌تر از بيست ذراع ، كمتر از آن مىباشد و اين ، بيان متن حديث است و در كتاب « تهذيب » نيز مثل همين كلام ، آمده است . « 1 » بنابراين ، قاعده و ملاك فضيلت و شرف ، ميان منطقه‌هاى پيرامونى قبر مطهّر ، به ترتيب وقوع آنها و بر اساس قاعده « الاقرب فالاقرب ؛ هرچه نزديك‌تر ، شريف‌تر » تا محلّ خاكسپارى امام حسين ( ع ) مىباشد . به همين جهت حائر كه محدوده بيست ذراع در بيست ذراع قبر مطهّر است ، شريف‌ترين قسمت در تمام منطقه‌هاى حرم به شمار مىرود . بىگمان در دين مبين اسلام ، تنها تربت كربلا به اين شرافت ، ممتاز گشته و هيچ قطعهء ديگرى از كره زمين ، چنين احترام بزرگ و با عظمتى را به دست نياورده است . شايد يكى از دلايل اين عظمت و بزرگى - چنان‌كه پيش‌تر گفته شد - مخلوط شدن خاك كربلا ، به ذرات تربت قتلگاه امام حسين ( ع ) باشد كه خود به خون پاك آن حضرت عجين گشته است و در نتيجه ، همهء آن منطقه‌ها به درجات متفاوت ، تقدس يافته‌اند ؛ قداستى نسبى ، حَسَبِ ترتيب منطقه‌ها از نظر دورى و نزديكى ، به مركز دايره در وسط حائر . لذا تمام اين منطقه‌هاى گسترده ، به عنوان حرم ، حريم حائر كه منطقه كوچكى در اطراف قبر مطهر است ، گرديدند . با اين حساب ، تمام اين منطقه‌ها

--> ( 1 ) . كتاب المزار از دايرهء المعارف بحارالانوار ، ص 141 .